Borsten op bestelling

Vorige week zijn we erachter gekomen dat ik geheel onverwacht en totaal ongepland zwanger ben. Uit de echo die ik afgelopen vrijdag heb gehad, blijkt dat het ook al erg ver is: ik ben half januari volgend jaar uitgerekend.
We zijn hiervan eerlijk gezegd nogal ondersteboven. Een tweede kind was voor ons al jaren een gepasseerd station, hielden er niet eens rekening mee dat het nog mogelijk was.

Alles leek er op de echo trouwens goed uit te zien. De narcose en de pre-medicatie van de operatie lijken geen nadelige effecten gehad te hebben.

Het spreekt voor zich dat dit ons leven, ons werk en ons vrijwilligerswerk aardig op z’n kop zal zetten. Al kan ik daar nu, nu het nieuws nog zo vers is, geen concrete uitspraken over doen.
We hebben de komende weken nog lekker vrij, en hopelijk kunnen we dan alles wat laten bezinken. Want ook al zijn manlief en ik alletwee redelijk nuchtere mensen, dit heeft toch even z’n tijd nodig.

Gelukkig stond er vandaag een vriendin op de stoep met een grote tas vol positiekleding, en samen met het bezoek aan de verloskundige van vanmiddag maakt dat het al iets tastbaarder.

Morgen staat er een consult op het programma op de familie poli in de Daniël de Hoed. Het is bij de internist oncoloog bij wie ik al sinds jaar en dag op controle ga. Toen ik nog preventieve controles had.

Dit soort afspraken wordt ver vooruit gepland, en ook deze stond al vast, nog ver voordat mijn eerste operatie op de agenda stond. Natuurlijk had ik de afspraak kunnen afbellen, maar als de hele reconstructie achter de rug is moet ik toch 1 maal per jaar op controle. En morgen kan ik dan bespreken of die controles op de familie poli blijven of verschuiven naar de oncologisch chirurg.

Met de oncologisch chirug staat aan het eind van de maand een consult gepland. En beiden gingen we er vorig jaar nog van uit dat ik deze eerstvolgende controle mijn nieuwe borsten zou hebben. Niet dus.

In ieder geval kan ik in beide gevallen aangeven dat ik het wachten op de tweede operatie niet fijn vind (niet vergeten ook bij de plastisch chirurg te klagen). Ik weet het, ik ben gezond en de eerste operatie is prima gegaan. Maar iets meer duidelijkheid over de volgende fase zou heel prettig zijn.

Al zal ik niet té hard zeuren, want ik heb mijn eisenlijstje voor operatiedata uitgebreid. Januari 2009 wilde ik niet ( drukke maand voor het bedrijf van manlief). Nu is elke datum voor 29 mei prima. Dan heb ik voldoende tijd om te herstellen voor Rock Werchter, het muziekfestival waarop zeer waarschijnlijk ‘mijn’ band Faith No More zal optreden. Kan het niet voor eind mei, dan ben ik pas weer present na Rock Werchter. En kan mijn baas blij zijn dat ik dat belangrijke project kan afronden, zonder er een paar weken tussenuit te hoeven.

Ja, dat heb je als je gezond bent; je bent eigenlijk te veel bezig met je gewone dagelijkse leven. Je gezin, familie en vrienden, werk en de leuke extra’s als een reünie van je favoriete band. Zo’n tweede operatie lijkt dan eigenlijk iets dat er tussendoor komt.