Borsten op bestelling

Gelukkig zijn de plekjes die vorige keer nog open waren in de loop van de week dichtgegaan. Het is geen warm zweetweer geweest, dus dat zal ook wel hebben meegeholpen. Het litteken links zal aan de onderkant wel iets breder worden, maar dat zit toch uit het zicht.
Afgelopen woensdag ben ik voor het eerst weer gaan fietsen, maar dat was nog niet zo’n goed idee. Ik heb zo’n moederfiets met een heel breed stuur, zeg maar: model slagschip. Handig voor het vervoer van de kid en kilo’s boodschappen, maar nu nog een beetje te zwaar.
Natuurlijk weet ik, dat ik over 3 weken ook spierpijn zal hebben, als ik al m’n gewone bezigheden weer oppak, maar nu vond ik het trekkerige gevoel aan m’n hechtingen nog niet zo prettig.

Het is nu 2 weken na de operatie. De rechterkant is goed aan het genezen. Links ook wel, alleen is m’n huid bij de onderste 2 hechtingen nog niet helemaal dicht. Er kwam hier steeds nog een beetje wondvocht uit. Op de onderkant van m’n borst staat door de zwaartekracht en de prothese natuurlijk ook de meeste druk.
Ik heb het de afgelopen dagen goed gespoeld onder de douche, schoongemaakt met chloorhexedine, en bedekt met een steriel gaasje. Nu ziet het er al een stuk beter uit. Het is niet rood of pijnlijk en er komt geen vies spul uit, maar ik heb natuurlijk liever dat de wond links ook helemaal dicht is.

Verder hou ik me nog steeds heel rustig en doe weinig. Dus als manlief door het huis raast als de witte schoonmaaktornado (zonder schortje), lees ik op de bank of onder de parasol in de tuin m’n boekje. Kindlief is deze eerste vakantieweek uit logeren geweest bij opa en oma, dus daar hadden we ook geen omkijken naar.

Vervelen doe ik me niet snel, dus nu ook niet. En nee, het voelt echt niet aan als een luie vakantie. Door de strakke sport bh word ik er elke dag (en nacht) aan herinnerd dat m’n lijf nog aan het herstellen is. Al is dat deze keer gelukkig zonder pijn en andere ongemakken.