Borsten op bestelling

Al de hele dag loop ik als een heuse Lolo Ferrari rond. De eerste vulbeurt is achter de rug! De plastisch chirurg vond alles er vanmorgen prima uitzien. Na het verwijderen van de laatste drain (eindelijk weer los!) haalde hij de injectiespuiten te voorschijn. 2 Grote spuiten met elk 50 cc zout water en een flinke naald eraan.
Met een blauw apparaatje met magneet erin (door mij en mijn kamergenoten in het ziekenhuis al ‘de blauwe abdominiser’ genoemd) wordt de plek gelokaliseerd waar de spuit erin moet. Dit metalen plaatje wordt door de huid heen aangeprikt en dan wordt de spuit langzaam leeggespoten.
Dit klinkt pijnlijk, maar dat was het niet. Ik voelde de naald door m’n huid gaan en schrapen op het metalen plaatje. Van de vloeistof zelf voelde ik niets. Niet verwonderlijk, want 50 cc is niet veel. Vanaf nu komt er elke week 50 cc bij, tot m’n expanders de gewenste grootte hebben bereikt. Ik heb alvast flink wat afspraken laten vastleggen, want eer we op een flinke cup C zitten, zijn we nog wel even bezig. Ik zit nu op 170 cc (120 zijn er tijdens de operatie in gegaan), dus nog niet eens het formaat erwtjes op een plank. Maar door de spanning op m’n borstspieren voelt het alsof er ineens heel wat zit/ hangt.

En mijn linkerdrain blijft maar gaan. Het lijkt wel of ik een klotsende oksel heb. Elke dag zo’n 35 cc erbij, dat loopt aardig op. Misschien heeft de chirurg stiekem toch een klier verwijderd, omdat deze in de weg lag. Maar ik denk dat het eerder komt doordat er zoveel weefsel is verwijderd. Het zal toch wel uitmaken of je een cup A verwijdert of een cup D. Heb net wel de mammacare verpleegkundige gebeld of die drain niet tot morgen kan blijven zitten (heb immers geen last/pijn van het vocht). Anders kan ik zowel vandaag als morgen op bezoek. En die ene dag extra met drain, dat maakt dan ook niet meer uit.