Borsten op bestelling

Na de brute mishandeling door de chirurg en een week lange verdoving door de pijnstillers, beginnen mijn borstspieren te protesteren. Het is alsof ze nu pas voelen dat er lichaamsvreemde expanders zijn ingebracht. Te pas en de onpas proberen ze door ongecontroleerde bewegingen de indringers weg te duwen. Het is net als met een ‘harde buik’ wanneer je zwanger bent. Je spieren bewegen dan vanzelf (je ziet ze zelfs bewegen!) zonder dat je dat zelf bewust doet.
De dosis paracetamol heb ik de afgelopen dagen teruggebracht van 8 naar 4 per dag. Ook al geeft dat spierpijn, ik weet zo zeker dat ik niets zal forceren, en beter zal merken wanneer ik het rustiger aan moet doen.

Is het geen psychedelisch watergepruttel dat me wakker houdt, is het wel iets anders. Ik ben natuurlijk veel te vroeg gaan slapen en daardoor nu klaarwakker. De rest van de kamer is in diepe rust. De expanders lijken zich onder mijn armen te willen settelen, dus ik voel me net zo’n bodybuilder die z’n armen niet meer langs z’n lichaam kan doen. De zusters hebben ernaar gekeken en niets verontrustends gezien. De drains lopen nog prima. Morgen kijken wat de plastisch chirurg ervan vindt.