Borsten op bestelling

Zo, de tweede drain is eruit. Nu nog 2 te gaan. Met vaardige handen en dit keer zonder pijn is 1 van de rechter drains verwijderd. En net zo vaardig wist de mammacare verpleegkundige met haar gespekstechnieken te achterhalen of ik me wel netjes houd aan de voorschriften van rustig aan doen. Ja dus.
Volgende week, de 24e spreek ik haar weer, na mijn controle bij de plastisch chirurg. Geen idee wat er nog meer met haar te bespreken valt, maar dat zien we dan wel weer.

Vandaag stond het preoperatieve spreekuur met de anesthesioloog en de mammacareverpleegkundige op het programma. Aan de hand van een vragenlijst kunnen ze precies bepalen of er problemen zijn te verwachten bij de narcose of de opname op de verpleegafdeling. Ik had bij mijn vorige bezoek aan de Daniel den Hoed kliniek een oude lijst ontvangen, zodat ik voor aanvang van het gesprek nog even snel wat extra intieme vragen mocht beantwoorden:
- heeft u bezwaar tegen gemengd verplegen? JA
- snurkt u? JA
- heeft u last van een hoge bloeddruk?
eh …
Mijn bloeddruk is meer dan 5 jaar geleden voor het laatst gemeten. Dus geen idee hoe het daar vandaag de dag mee stond (goed!).
Ik kan net zo hard snurken als een volwassen vent. Dus als een narcose net zo’n uitwerking heeft als een fles Martini, dan hoop ik op die manier in aanmerking te komen voor een eenpersoonskamer. En met andere mensen een kamer moeten delen staat me al erg tegen, laat staan met vreemde mannen. Ik ben een groot voorstander van het ‘hotel principe’ in ziekenhuizen. Alleen op een kamer, en kloppen op de deur. Dus niet zomaar binnen komen vallen. Ik zit niet te wachten op andere zuchtende, steunende en stinkende mensen en zusters die in het holst van de nacht roepen, als jij nog in diepe rust bent: “goedemorgen, hoe voelen we ons vandaag?”
Ach, als de ploeg van volgende week net zo is als de twee dames van vandaag, dan zal het wel goedkomen. Zakelijk, to the point en geen fratsen. Dat scheelt.