Borsten op bestelling

Na de brute mishandeling door de chirurg en een week lange verdoving door de pijnstillers, beginnen mijn borstspieren te protesteren. Het is alsof ze nu pas voelen dat er lichaamsvreemde expanders zijn ingebracht. Te pas en de onpas proberen ze door ongecontroleerde bewegingen de indringers weg te duwen. Het is net als met een ‘harde buik’ wanneer je zwanger bent. Je spieren bewegen dan vanzelf (je ziet ze zelfs bewegen!) zonder dat je dat zelf bewust doet.
De dosis paracetamol heb ik de afgelopen dagen teruggebracht van 8 naar 4 per dag. Ook al geeft dat spierpijn, ik weet zo zeker dat ik niets zal forceren, en beter zal merken wanneer ik het rustiger aan moet doen.

En toen waren vannacht om half 3 mijn pijnstillers uitgewerkt … En moest ik ook nog eens naar de wc. Manlief lag heerlijk te slapen, dus die wilde ik niet storen. Ik dacht dat ik zelf wel uit bed kon komen, maar niet dus. Een half uur lang heb ik het geprobeerd. Maar ik had al mijn hoofdkussens weggedaan om plat te kunnen liggen. Dus heb ik manlief toch wakker moeten maken om me een duwtje in de rug te geven. En om even voor 6 uur was het weer raak. M’n nek begon te slapen. En nu is manlief druk bezig om kindlief te voederen, badderen en naar school te brengen. En straks gaat ie weer aan de bak om zonder blikken of blozen m’n drains te verzorgen, en m’n rug en haar te wassen. Mijn man is echt stoer.