Borsten op bestelling

Toen ik er een aantal jaar geleden achter kwam dat ik erfelijk belast was, ben ik direct gaan nadenken of ik een preventieve borstamputatie en reconstructie wilde. Ik heb er toen heel bewust voor gekozen dat voorlopig niet te doen; ik was nog jong en wilde met een compleet lijf kinderen krijgen. Maar ik heb wel altijd in gaten gehouden wat er mogelijk was op het gebied van reconstructies. Want bij elke controle was er de kans dat er iets gevonden zou worden, en ik onmiddellijk onder het mes zou moeten.

De eerste keer dat ik een tijdschrift (damesblad Flair) las over een reconstructie met eigen weefsel (buik), dacht ik: “dat wil ik ook!”. Maar al aan het eind van het artikel wist ik dat dit niet het soort reconstructie voor mij was.  Je krijgt er dan op een andere plek op je lichaam een flink litteken bij; de operatie duurt langer en de kans op complicaties is groter. Lees hier meer over de verschillende soorten borstreconstructies.

Ook al heb ik de afgelopen jaren aardig wat voorbeelden van geslaagde operaties gezien met eigen weefsel, ik blijf erbij dat ik een reconstructie wil met (siliconen) prothesen.  Deze prothesen kunnen niet direct worden geplaatst. Eerst moet de huid worden opgerekt. Daarom wordt er onder de borstspier aan elke kant een “tissue expander” geplaatst. Die worden dan regelmatig bijgevuld met een zout/water oplossing. En als ze groot genoeg zijn, worden de definitieve prothesen geplaatst.

Waarom niet direct een grote siliconen prothese in de lege borst, zou je misschien denken. Een prothese direct onder de huid kan makkelijk beschadigen (denk aan de nagels van een kat!). Daarom wordt de prothese onder de borstspier geplaatst. Die spier zit hoger dan de gemiddelde vrouwenborst, en zeker bij mij! Dus aan de bovenkant van de borst moet de huid worden opgerekt om plaats te maken voor de definitieve prothese. De definitieve prothese komt hoger te zitten dan je eigen borst.

Kijk, en dat lijkt me nu een plezierige bijkomstigheid van deze hele toestand. Ik zal straks voor het eerst in mijn leven slagen voor de “potloodtest”.