Borsten op bestelling

Vorige week heb ik tot vrijdag nog pijnlijke ribben gehad. Daarom heeft de plastisch chirurg dit keer slechts 50 cc bijgevuld. En heel veel meer hoeft er niet bij, want ik zit, zoals dat heet, ‘op volume’. Dat is geen eufemisme voor een groot zitvlak, maar betekent dat mijn borsten voldoende zijn opgerekt voor de definitieve protheses. Er komt nog wel zo’n 150-200 cc bij, maar dat is om operatieruimte te creëren (en wat extra vel om de boel netjes af te werken). Samen met m’n plastisch chirurg heb ik gekeken welke maat prothese het best past bij mijn postuur. Eerst tekende hij met een zwarte viltstift af waar de expander zit, en met een meetlint mat hij de hoogte, breedte, omtrek en diepte (projectie). Vervolgens gingen we samen, hij met de folder van Inamed in de hand en ik met m’n iPhone, op zoek naar de bijpassende siliconen prothese.

We zijn op deze uitgekomen:
Inamed/MGhan Style 410
655gms 27-FF-150
hoogte: 15.5 cm
breedte: 15 cm
projectie: 6.1 cm
Deze gaat hij bestellen.

En dan kunnen we ons opmaken voor de volgende operatie: het plaatsen van deze definitieve protheses.
De operatiekamers in december zijn al volgeboekt, en zelf wil ik die maand lekker Kerst en oud & nieuw vieren, niet in de kreukels liggen. Januari is ook geen goede maand, omdat dat traditiegetrouw de drukste maand is voor het bedrijf van manlief. Dus pas vanaf februari 2009 mogen ze me weer oproepen.
Dat is toch wel het ‘fijne’ van een preventieve operatie. Je hebt wat te kiezen. Niet alleen de grootte van je nepborsten, maar ook wanneer je ongeveer onder het mes wilt.

[Link naar verschillende maten van Inamed/McGhan protheses]

Hoe vertel je een kind van 5 dat z’n moeder naar het ziekenhuis moet, geopereerd gaat worden en nieuwe borsten krijgt omdat haar eigen borsten ziek kunnen worden? Nou, eigenlijk gewoon zoals we alle andere onderwerpen ter sprake brengen: in Jip en Janneke taal en veel herhalen. En het pas ter sprake brengen wanneer hij er zelf om vraagt. Thuis hebben we het regelmatig over mijn doktersbezoeken: “mamma, krijg je je bloed nog terug van de dokter?” “Mamma kun je niet naar mijn dokter gaan? Die woont toch veel dichterbij.” 

M’n zoontje weet nu ook dat ik na de vakantie naar het ziekenhuis ga voor een operatie. Hij is vorig jaar aan z’n keel- en neusamandelen geholpen, dus geopereerd worden in een ziekenhuis zegt hem wel iets. Maar dat z’n moeder plastic borsten krijgt, daar was ie toch wel even stil van. Om vervolgens in schaterlachen uit te barsten. “Maar dan ga je herrie maken als je plastic zakjes in je borsten hebt!” Ja, dat krijg je ervan als je plastic boodschappentasjes in het zicht laat slingeren, op belangrijke momenten.

Ik heb m’n moeder dus maar gevraagd of ik 1 van haar oude protheses (model kipfilet) mag lenen. Als de plastic borsten weer ter sprake komen, kan ik in ieder geval beter laten zien wat de dokter onder m’n vel gaat stoppen. En dat ma echt niet met ritselende Aldi, Lidl of AH-tasjes verder door het leven hoeft.